Miloš Crnjanski

0

Ove godine navršava se 120 godina od rođenja jednog od najvećih i ujedno najkontroverznijih srpskih pisaca, Miloša Crnjanskog (1893–1977). Rođen je u Čongradu, u Mađarskoj, 26. oktobra 1893. godine, svoje prve stihove napisao je u Temišvaru, a u Beograd je, nakon što je Prvi svetski rat proveo u ratnoj bolnici i na frontu, došao 1919. Oprobao se kao profesor, novinar, urednik, književni kritičar, zanimali su ga film i fotografija… Kao ataše, boravio je u Berlinu, potom je izveštavao iz Španije, a period između 1935. i 1941. godine proveo je u diplomatskoj službi u Berlinu i Rimu.
Drugi svetski rat ga je zatekao u Rimu, odakle je preko Madrida i Lisabona stigao u London, u kome je, kao protivnik komunističke ideologije, kao emigrant živeo do 1965. Umro je u Beogradu 1977. godine.

„Lezaću po ceo dan u travi i gledaću u nebo. Svaki dan ce imati novu boju. I te boje umiriće moje oči, a ja sam miran kad mi se smire oči“, Miloš Crnjanski

Novinar Kosta Dimitrijević o Milošu Crnjanskom:

„Tokom tri decenije svog novinarskog rada vodio sam mnoge razgovore sa ljudima raznih profesija, počev od seljaka-narodnih umetnika, sve do uvaženih profesora univeziteta i akademika, ali moram priznati da je po načinu svog čudnog, nezaboravnog govora, žustrog i u isti mah oporog, Miloš Crnjanski ostavio na mene poseban utisak. Niko, kao on, nije bio spreman da odmah, direktno u pero odgovori o sve što je pitan, a da to istovremeni ima u sebi i toliko ličnog izraza, da podseća na ono što on piše. A opet to što je Crnjanski govorio, bilo je sve, naizgled, robusno, nedoterano, a po stavljanju na hartiju, uz odgovarajuću logičku interpunkciju, pri čitanju, odjednom dobijalo bi svoje sazvučje i harmoniju, počinjalo po Mihizovoj lucidnoj opasci „da treperi, diše, cveta...“

Slični članci

Ostavite komentar

Your email address will not be published.