Arsen Dedić

Resnesansna ličnost u 21. veku, kompozitor, pisac, pesnik, pevač, flautista, pomalo slikar – Arsen Dedić, ponovo je, posle pet godina, održao koncert u Beogradu u Sava centru.

Kada bi kojim slučajem čovečanstvo ponovo pokušalo da okuša sreću sa vanzemaljcima, možda bi neki “Vojadžer” budućnosti, morao da u galaktička prostranstva ponese i nekoliko pesama Aresna Dedića.

Koncert koji će ljubetelji Aresnovih nota sigurno zabeležiti kao važan datum. Odavno Sava centar nije bio u ovolikoj meri ispunjen do poslednjeg mesta. Prepun balkon, parter, publika koja stoji ili sedi na podu, ovacijama na nogama dočekala je šansonjera.

Beograd i on se vole uzajamno

Koncert je počeo izvođenjem instrumentalnih kompozicija Arsena Dedića i najavom glumice Ane Sofrenović “Zadar i on se vole javno, Zagreb i on se vole tajno, Beograd i on se vole uzajamno.”

Big bend orkestar RTS-a izveo je kompozicije iz televizijskih serija “U registraturi”, “Prosjaci i sinovi”, a početak koncerta uveličao je i dečji hor “Kolibri”, koji je, pod dirigentskim vođstvom Bojana Suđića, zapevao “sve se može kad se male ruke slože”, pesmu iz filma “Vlak u snijegu”. Kao gosti večeri nastupili su Matija Dedić i Petar Grašo.

Iz hita u hit

Koncert iz kako je Arsen Dedić rekao “hita u hit”. Nizale su se pesme koje su obleležile drugu polovinu 20. veka na prostorima bivše SFRJ. “Tvoje nježne godine”, “Sve što znaš o meni”, “O, mladosti”, “Djevojka za jedan dan”, “Pijanista”, “Glumac”.

Pesme romantike koje nije pojela savremena tehnologija, pesme na tragu srednjovekovnih trubadura, “moje pesme tužne su, za te još ne vrede”, peva Arsen i priznaje da on u svojim stihovima iznosi tuđa iskustva i svoja uverenja. Pa, bilo kako bilo, uglavnom starija publika, ali i mlađa garda, uživala je u dvočasovnoj čaroliji, koja počiva na uverenju da je Arsen “baš tu neku pesmu napisao samo za mene”.

Mediteranski široki duh i slovenska topla duša, jedinstvena boja glasa, siguran scenski nastup čoveka koji je svoje 72 godine pobedio muzikom.

Tekst: Danijela Tadić
Fotografija: Saša Džambić