Razgovor sa kustoskinjom i umetnicima izložbe kojom se Crnogorski paviljon predstavio na 59. Venecijanskom bijenalu u ponedeljak u Muzeju afričke umetnosti

Razgovor o izložbi "Umijeće držanja za ruke/ dok se probijamo kroz sedimentni oblak" kojom se Crnogorski paviljon predstavio na 59. Venecijanskom bijenalu, sa kustoskinjom paviljona Natalijom Vujošević i umetnicima Lidijom Delić i Ivanom Šukovićem, održaće se u ponedeljak 18. jula u 18 časova u Muzeju afričke umetnosti, Andre Nikolića 14, Beograd.

Jelena Tomašević - Guilty Knowledge - Instalacija, serija 2017/22 - Foto: Ugo Carmeni

 

U organizaciji Centra savremene umjetnosti Crne Gore, a prema koncepciji kustoskinje i umetnice Natalije Vujošević, Crna Gora se na 59. Bijenalu u Veneciji predstavlja izložbom "Umijeće držanja za ruke / dok se probijamo kroz sedimentni oblak". Izložba obuhvata dela umetnica i umetnika Dantea Buua, Lidije Delić, Ivana Šukovića, Darka Vučkovića i Jelene Tomašević, kao i Kolekciju umetnosti nesvrstanih zemalja sa delima umetnika Zuzane Halupove (Jugoslavija), Renea Portokarera (Kuba), nepoznatog umetnika iz Iraka i video zapis o skulpturi umetnika Bernarda Matemere (Zimbabve).

Komesarka paviljona je Jelena Božović.

Lidija Delić i Ivan Šuković - Svaki raj nije izgubljen, 2022 - Slike i skulptura - Foto: Ugo Carmeni

 

Izložbu prati publikacija koja predstavlja isprepletene kustoske i poetske pristupe, te arhivske zapise. Autori tekstova u publikaciji su: Ana Ivanović, Jovana Stokić, Miloš Zec, Nuno de Brito Rocha, Vjera Borozan, Marina Čelebić, Nada Baković, Anita Ćulafić i Natalija Vujošević.

Izložba "Umijeće držanja za ruke / dok se probijamo kroz sedimentni oblak", gradi iskustvo nalik naučnofantastičnoj priči o mogućim budućnostima, pletući je kroz multitemporalne intergeneracijske poglede umetnika koji dolaze iz različitih društvenih i istorijskih konteksta koji se talože na prostoru današnje Crne Gore. Ova priča nastaje na marginama „sveta”, koji danas nazivamo globalnim kapitalizmom, iz prostora akutne distopije dezintegrisanog „tela” prirode i društva koje se pod konstantnim turbulencijama, uticajima i potresima menja i gubi čvrstu opnu i kao rasuti oblak ideologija, istorija, strahova i snova pluta u vremenu i prostoru.

Darko Vučković - Meke forme, 2022 - skulptura - porcelan - Foto: Ugo Carmeni

 

Kako možemo predstaviti jedno ovako dezintegrisano telo zajednice, stanje slobodnog pada zarobljeno u fatamorgani tranzicije, simulakrum?

Izložba nudi alternativan način predstavljanja i posmatranja granicom određene teritorije, uvažavajući kompleksnost istorije, transformacije i kretanja. Izložba ugošćava intergeneracijski, multitemporalni dijalog susrećući imaginacije umetnika koji stvaraju u današnjem distopijskom okruženju, slomljenog zajedničkog jezika i zajednice, sa čudesnom kolekcijom umetnosti nesvrstanih zemalja, koja nas podseća da su jedan mnogo veći svet i ideja imaginizirani i praktikovani ne tako davno na istom tlu, danas zakopani u ruševinama koje za sobom ostavlja sociopatska neoliberalna i neokolonijalna stihija.

Dante Buu - Foto: Manjkica Kranjec

 

Otelovivši svoje vizije kroz različite medije, od slikarstva, instalacije do usvajanja u svoje prakse ritualnih pristupa ručnom radu, sve do poezije i arhiva, umetnici nam pokazuju imaginaciju i lekoviti potencijal umetnosti koja se rađa i živi u i uprkos distopijskom okruženju post- društvene pustinje.

Izložba "Umijeće držanja za ruke / dok se probijamo kroz sedimentni oblak" otvorena je 21. aprila u Palazzi Malipiero u Veneciji, i publika je može videti tokom trajanja bijenala do 27. novembra. Izložba je do sad pomenuta u brojnim medijima poput Exibart-a, Apollo magazina, Il Manifesto, Nero editions, Euro news…

Srebrna Palma - nepoznati autor, Irak - Kolekcija umjetnosti nesvrstanih zemalja - Foto: Ugo Carmeni

 

Autor: Nadlanu.com
Foto: Promo

Pogledajte još
Ostavite komentar

Vaša e-mail adresa neće biti postavljena.